POwstanie Słońca
Słońce to jedyna
gwiazda Układu Słonecznego. Jest oddalona od Ziemi o ok. 150 milionów km.
Długość ta jednak się zmienia, bo jak wiemy Ziemia porusza się wokół Słońca po
elipsie. Słońce należy do grupy żółtych karłów i wbrew nazwie, jego barwa jest
biała. Gwiazdy należące do tej grupy stają się żółte po wypaleniu całego wodoru
w jądrze.
Średnica naszej
gwiazdy wynosi ok. 1,4 miliona kilometrów, a masa liczy prawie 2 kwintyliony
kilogramów (2 x 10^30) - 99,86% masy całego Układu Słonecznego . Słońce, wbrew
pozorom, jest dość wyjątkowe - jest jaśniejsze niż 95% gwiazd w Drodze Mlecznej.
Obecnie dwiema
najważniejszymi sondami badającymi Słońce są Solar Orbiter (ESA i NASA) Parker Solar Probe (NASA).
Słońce widziane przez
sondę Solar Orbiter w ekstremalnym świetle ultrafioletowym z odległości około
75 milionów kilometrów; w prawym górnym rogu widać Ziemię dla skali
CYKL ŻYCIA SŁOŃCA
4,57 miliarda lat temu
obłok, składający się głównie z wodoru i helu (73,5% - wodór, 24,9% - hel, 2% -
inne cięższe pierwiastki), zapadł się tworząc gwiazdę oraz dysk - Układ
Słoneczny. Centralna część Słońca z czasem rozgrzewała się, a jej gęstość
rosła. Obecnie dochodzi tam do fuzji jądrowych - procesu podczas którego wodór
zamienia się w hel. Skutkuje to powstaniem energii.
budowa słońca
Struktura Słońca składa się z trzech warstw (nie wliczając
powierzchni):
- jądra (<20-25%
promienia Słońca) - panuje tu ogromna gęstość (ok. 150 razy większa
niż wody), temperatura i ciśnienie. Wypełnione jest ona plazmą złożoną z
elektronów, protonów i jąder helu. Dochodzi tam do wytwarzania energii.
- warstwy promienistej
(25-70%) - ma budowę podobną do jądra. Odpowiedzialna jest za
transport energii wytworzonej w jądrze do powierzchni Słońca. Robi to za pomocą promieniowania cieplnego. W tej warstwie temperatura spada z 7 do 2 mln
kelwinów.
- sfery konwekcyjnej
(>70%) - tutaj transport ciepła
jest najmniej wydajny.
Warstwy powierzchni gwiazdy to: fotosfera, chromosfera i
korona.
Protuberancje
Warto wspomnieć
również o protuberancjach. Są to wybuchy materii składającej się z gorącej
plazmy. Występują na różną skalę, a te bardziej ekstremalne mogą powodować
zagrożenie dla sztucznych satelitów i systemów elektrycznych na Ziemii.
Wpływają też na występowanie zórz polarnych.